Şimdi, küçük bir tatil kosesinde, çaydanlıkta demlenen huzuru dinliyorum. Yaninda manzara sefasi. Hava yine üşümüşte benim gelişimle askıya alınmış gibi bir soğuk. Dağlarda ustlerindeki karla selam'a duruyor. Tabiatin essiz ahengine karisiyor aklim. Dinginligin bu kokusu tam derin bir nefeslik.. Aşık' oluyorum iste ben, ne zaman ceksem bu nefesi, nefs'in ötesindeki en gercekliğe ve ben Aşk'ın kendisi oluyorum sonra. Ne denir ki baska, sen gel cay demlenir bizi rahatsiz etmeden.
-SEV-Ki
