Bu, inaniştan farkli bir olgu. Bu kelimenin anlatabilecegi kadariyla BİLİŞ. Kaynaktan gelen ve Saf algiyla algilanabilen saf bilgi. Sevgi-de kaldiginizda ve yanina zahmetsiz olan dusuncesizligi katabildiginizde tam su-an in hiziyla akisa girersiniz. Akista sizlerin mucize dedigi sey aslinda olağandir. Hersey ol-an dir. Burada mucize yoktur. Bizlerin mucize diye gozunde buyuttugu kavramlar vardir. Cunku bizler zaten mucizenin ta kendisiyiz. Sihrimizi kullanma aracimiz ise dusuncelerimizdir. Fakat bu bahsettigim dusunce kavramina 'arac' vurgusunu yapmak isterim. Biliste tam burada devreye giriyor aslinda. Akistayken en onemli amacimiz icsel sessizlikte kalmaktir. Orada hicbir gurultu olmamalidir. Bu durum benligimizin vecd halidir. Ve boyle anlarda bir-an da aklimizda ya da hislerimizde bir isik gibi bir bilis belirir. Bu, bize tam o an ne yapmamiz gerektigini soyleyen bir ilhamdir. Ve onu yaptigimizda birseylerin huzur-unda olacagimiz hissi bizi destekler. Cunku aslinda bu sessiz dusuncesizlik aninda da gercek benin huzuruylayizdir. Denge-deyken gelen ilham kadar guzeli var midir?Ve bu yonde bastan sona attiginiz her adimda evren de sizi destekler. Ilginc bulacaginiz bir sekilde siz de zaten her an destek goreceginize eminsinizdir. Korku hicbirsekilde devreye giremez. Cunku ne dedik ? Biz her simdide zaten sevgiyi secmistik. Sevgi ilhamdir. Sevgi bilistir. Sevgi asktir. Sevgi guctur. Ve sevgi hepimizin ozudur.
-Sev-Ki
Nedir ki hayat?
Sonsuz mu? Kısa mı?
Geç kalınmış zamanlar mı?
Çalınmış anlar mı?
Kızgınlıklar mı? Nefret mi? Öfke mi?
Kıskançlık mı?
Para mı yaşamı değerli kılan?
Kaçış mı?
Başarı mı? Hırs mı?
Delice savaşmak ve hep kazanmak mıdır başarılı olmak?
Hep EN olmak mı?
Başkalarının başarısızlığında gülmesi midir yüzünün?
Aynada gördüğün boya dolu yüzün sakladığı binlerce şey mi?
Attığın çığlıklarda mı saklı yoksa her şey?
Hepsi mi bunların?
Bir parçası olmak mı elmanın?
İçinde bir an olmak mı zamanın?
Hiç biri değil mi?
Nedir ki hayat?
*özür dilerim,lütfen beni affedin,sizi seviyorum,teşekkür ederim.
Yazmak, arınmak için güzel bir araç. Sizi mutsuz eden, kıran, üzen her ne varsa dökün bir kağıt parçasına. İçinizde hiç bir şey kalmayıncaya, içiniz bomboş kalıncaya kadar yazın. Yakın sonra yazdıklarınızı. Ya da atın çöpe gitsin.
Mutlu anlarınızda da yazın, kendinizi kötü hissettiğiniz zamanlarda açın okuyun onları, mutlu olun, o ana dönün, yaşayın tekrar tekrar o anları zihninizin sahnesinde. Unutuverin sizi sıkan şey her ne ise. İçinizdeki mutluluk enerjisi çoğalacaktır.
Önce yazmanız için kaynak olacak mutluluk anlarınızı bir hatırlayın. Sonra da yazarak çoğaltın onları. Mutlu olmak için mutlu olmayı beklemeyin bir de. Zaten çokça sahip olduğunuzun farkına varın...
"Şikayet ettiğiniz yaşam, belki de bir başkasının hayalidir." Tolstoy
*özür dilerim,lütfen beni affedin,sizi seviyorum,teşekkür ederim.
Sevgiyi paylasmaya bir baskasina kucucuk bir iyilik yaparak baslayin. Bunu yalnizca kendiniz icin yaptiginizi bu verdiginiz sevginin katlanarak size geri dondugunu deneyimlediginizde anlayacaksiniz. Ama bunu muhakkak anlayacaksiniz. Ve boyle bir algi, cenneti ayaklariniza kendi yaraticiliginizla sermek demektir. Sevgi boyle bir hakikattir. Mutluluk sizden uzakta degil, cennet de oyle. Tek yapmaniz gereken kosulsuz sevmek sadece.
-Sev-Ki
